şaquli

şaquli
I
прил. вертикальный (направленный по вертикали), отвесный. Şaquli xətt вертикальная линия, şaquli vəziyyətdə в вертикальном положении, геодез. şaquli müstəvi вертикальная плоскость, горн. şaquli qazıma вертикальное бурение, şaquli lağım вертикальная выработка, şaquli kəsik вертикальная прирезка; şaquli ox вертикальная ось, şaquli qapı вертикальные ворота; фото. şaquli aşkarlama вертикальное проявление, авто. şaquli nişanlama вертикальная размётка
II
нареч. вертикально, отвесно. Yerə şaquli düşmək падать вертикально на землю

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Смотреть что такое "şaquli" в других словарях:

  • şaquli — sif. <ər.> Şaqul kimi yuxarıdan aşağıya enən; şaqul vəziyyətində olan; vertikal. Şaquli xətt. – Bu zaman məzarın başı ucunda qoyulmuş top kimi yuvarlaq və şaquli şəkilli bir çox təbii daşlar gördüm. A. Ş.. <Səməd> yoldaşlarına üz… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • şaquli — ə. vertikal …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • əmudi — ə. şaquli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • əmudən — ə. şaquli şəkildə, yuxarıdan aşağıya …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • rəf — 1. is. <ər.> Qab qacaq və s. düzmək üçün evin divarına və ya şkafa şaquli vəziyyətdə vurulan taxta parçası, yaxud divar tikiləndə qoyulan şaquli çıxıntı. Suvaqsız divarda qədim tüfənglər və qılınclar asılmışdı, rəflərdə pas basmış mis… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əmud — <ər.> 1. riyaz. Şaquli olaraq yuxarıdan aşağıya enən və düzbucaq əmələ gətirən xətt; şaquli xətt. 2. Polad toppuz. Qılıncdan murad hasil olmadı, əmuda əl atdılar. «Koroğlu». Rüstəm Zal dastanları, Hüseyn Kürd əmudları, ovçu Pirim… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • barmax — I (Göyçay, Kürdəmir) arabanın yanlığına keçirilən şaquli taxta; – Cağın barmağı tökülüb (Kürdəmir); – Yüx’ ağır olub, basıb barmağın ikisin qırıb (Göyçay) II (Oğuz) pəncərə çərçivəsində şüşəni saxlamaq üçün ensiz taxta …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • qoj — (Çənbərək, Gədəbəy, Göyçay, Xanlar, Mingəçevir, Şəki, Tovuz) 1. evin divarları üstünə qoyulan ağac (Çənbərək, Şəmkir, Tovuz). – Kərənin qojunu uxarı qoy (Çənbərək); – Tövlənin qojdarın düzdüm (Tovuz); – Pərdi qojdarın üsdünnən olur (Şəmkir) 2.… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • şan — I (Xanlar) əlamət, nişan. – Biz qoyunu şanıynan də:rix’, axı II (Daşkəsən, Xanlar, Qazax) nişan, oğlanın qız evinə göndərdiyi üzük, geyim və s. – Xaccanın qızına şan gəlif (Qazax); – Qızı versə, bəlyə aparerıx, şan aparerıx (Daşkəsən) ◊ Şan… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • mayil — ə. 1) meyli olan, meyil salan; 2) istəyən, sevən; 3) əyilən, meyil edən, əyri; 4) düşkün, mübtəla; 5) üfüqi və şaquli arasındakı vəziyyətdə olan. Mayili didar görmək istəyən, görüşmək istəyən …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • qaimən — ə. 1) ayaq üstdə olduğu halda, ayaq üstdə; 2) yuxarıdan aşağıya, şaquli …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»